باور کنید بدم نمی آید این روز ها کمی هم از اوضاع خودم بنویسم به این بیرون ریختن حرفهایم نیاز دارم حتی اگر مخاطبی نداشته باشد اما....

انگاری ازدواج هم یکی از آن راه هایی است که به واسطه آن هر فردی می تواند درک کامل تری از زندگی پیرامون خود داشته باشد نداشتن ها و نتوانستن های مردم این گونه بیشتر در برابر چشم ها هویدا می شود، بلاخره با تشکیل زندگی مشترک ما هم می شویم جزی از خانواده مستجرها!

باید حالا پول آب بدهیم، پول گاز بدهیم و هزار کوفت و زهرمار دیگر که واسطه زندگی در خانه پدری مجبور نبودیم هزینه ای برای آن بپردازیم و اینجاست که می فهمیم چقدر از غافله مردمی که برای آنها می نویسیم عقب بودیم این همه غرولند که چرا کتاب نمی خوانند چرا روزنامه نمی خوانند کسی سینما نمی رود هنر محجور مانده ادبیات مورد توجه نیست اینجا مثل سیلی به طرفمان بر می گردد آقا ملتی که غم نان دارد با کار های فرهنگی سینما رو نمی شود کتاب نمی خواند روزنامه نمی خواند٬ آخر برج فیش ها را پرداخت می کند کرایه خانه را می دهدو ......

نکته 1: انصافی اول راه این قد دانا شدم برم تو زندگی چی می شم؟؟؟؟

نکته 2: دوستی دارم که می گویید صاحب خانه اش جز آپارتمان کوچک تحت اجاره او 2 خانه دیگر نیز دارد و حالا دوست من وسایر مستجر هایش به او پول اجاره پرداخت می کنند تا او بتواند خانه دیگری بخرد و مستجر دیگری به تعداد مستجر هایش اضافه کند!

نکته 3: معلم های زیادی را می شناسم که باید این روز را به آنها تبریک بگویم بویژه عزیز تزینم که امیدوارم همیشه معلم بماند